E-POSTA :
WEB : www.karamurselaktifhaber.com

SAVAŞ ARTIK TOPLA DEĞİL, EKONOMİYLE YAPILIYOR

Dünya yeni bir savaşa girdi.

Ama bu kez ne tanklar ilerliyor, ne uçaklar havalanıyor.

Bu savaşta kurşun yok.

Ama aç bırakıyor.

Bu savaşta bomba yok.

Ama ülkeleri diz çöktürüyor.

Adı konulmamış bir çağdayız:

Jeoekonomik savaş çağı.

Bugün savaşlar sınırdan değil; piyasalardan, tedarik zincirlerinden, enerji hatlarından, ham maddeden, finanstan, vizeden yürütülüyor.

...ve bu sessiz savaşın tam ortasında bir ülke var:

Türkiye.

SİLAH DEĞİL, TEDARİK KESİLİYOR

Artık bir ülkeyi işgal etmek için asker göndermiyorsunuz.

Bir düğmeye basmanız yetiyor.

Ham maddeyi kesiyorsunuz.

Enerji fiyatını yükseltiyorsunuz.

Krediyi durduruyorsunuz.

Lojistiği kilitliyorsunuz.

Sonra da izliyorsunuz:

Tek bir kurşun sıkılmadan,

bir ülke yavaş yavaş boğuluyor.

Bugün kritik madenler petrol kadar stratejik.

Batarya yoksa sanayi yok.

Çip yoksa savunma yok.

Enerji yoksa bağımsızlık yok.

Soru net ve rahatsız edici:

Türkiye bu tabloda üretici mi, yoksa müşteri mi?

VİZE DE ARTIK BİR SİLAH

ABD’nin onlarca ülke için vize süreçlerini askıya alması, basit bir “göç” haberi değildir.

Bu bir insan eleme mekanizmasıdır.

Bu bir beyin gücü filtresidir.

Bu bir jeoekonomik silahtır.

Yeniçağda sınırlar tel örgüyle değil, formlarla, puanlarla, “güvenlik” gerekçeleriyle çiziliyor.

Biz ise hâlâ şu soruyu sormaktan kaçıyoruz:

Bu ülke kendi insanına ne sunuyor?

Gelecek mi?

Üretim mi?

Liyakat mi?

Yoksa sadece “sabır” mı?

TÜRKİYE: HARİTADA MERKEZ, AKILDA KÖŞEYE ATILAN ÜLKE

Türkiye haritada merkezde.

Ama karar masalarında kenarda.

Üç kıtanın kesişimindeyiz.

Enerji hatlarının boğazındayız.

Ticaret yollarının kilidiyiz.

Boğazları tutan ülkeyiz.

Ama bütün bunları yönetemeyen, planlayamayan, okuyamayan ve hâlâ bedel ödemediğini sanan bir ülkeyiz.

Dünya tedarik zincirlerini yeniden kurarken, enerji güvenliğini millî güvenlik ilan ederken, kritik madenleri savaş sebebi sayarken…

Biz hâlâ günü kurtaran açıklamalarla, kriz varmış gibi yaparak, aslında krizi derinleştiriyoruz.

Oysa artık gerçek çok açık:

Sorun dışarıda değil.

Sorun içeride.

KONUŞULMAYAN AMA GELEN 5 BÜYÜK KIRILMA

Kimsenin manşet yapmak istemediği, ama ayak sesleri çok net duyulan sorunlar var:

1-         Enerji bağımlılığı

Hâlâ kader gibi kabul ediliyor.

Oysa bu, bağımsızlık meselesidir.

2-         Tarım ve gıda güvenliği

İklim krizi çağında hâlâ “destek” başlığı altında ele alınıyor.

Oysa bu, millî güvenlik meselesidir.

3-         Sanayinin teknoloji açmazı

Yüksek teknolojiye geçmeden ihracatla ayakta kalınabileceği sanılıyor.

Bu bir yanılsamadır.

4-         Eğitim ve beyin göçü

Gençler giderken biz hâlâ müfredat tartışıyoruz.

Bu sessiz bir çöküştür.

5-         Su krizi

Stratejik kaynak değilmiş gibi hoyratça tüketiliyor.

Oysa geleceğin savaşları su üzerinden çıkacak.

...ve bütün bunlar olurken, biz hâlâ “tehdit” arıyoruz.

Oysa tehdit, çoktan kapının içinde.

STRATEJİK ÜLKE OLMAK HARİTAYLA DEĞİL, AKILLA OLUR

Türkiye’nin sorunu coğrafya değil.

Türkiye’nin sorunu vizyon eksikliğidir.

Stratejik konum;

Hukuksuzlukla, kurumsuzlukla, plansızlıkla, liyakatsizlikle taşınmaz.

Bunlar varsa coğrafya avantaj değil, yük olur.

Tarih, stratejik olup aklını kullanamayan ülkelerle doludur.

Hiçbiri iyi hatırlanmaz.

Bu yüzden artık soru “ne oluyor?” değil, “biz ne yapmıyoruz?” dur.

Dünya yeni bir savaşın içinde.

Bu savaşta kurşun yok ama bedel ağır.

...ve Türkiye, bu savaşta ya aklını kullanacak, ya da coğrafyasının bedelini ödeyecek.

Çünkü bu çağda gerçek şudur:

Stratejik konum bir armağan değil, taşınması gereken bir sorumluluktur.

Atatürk’ün o cümlesi artık bir uyarı değil, son çıkıştır:

“İktisadi hayat demek, her şey demektir.”

Bugün iktisadı, hukuku, eğitimi, enerjiyi birlikte düşünmeyen ülkeler; yarın haritada kalsa bile tarihten silinir.

Aşkım TAN